ਮਾਰੂ

ਹਮ ਦਾਸਨ ਕੇ ਦਾਸ ਪਿਆਰੇ ॥

ham dhaasan ke dhaas piaare ||

I am the slave of Your slaves, O my Beloved.

ਸਾਧਿਕ ਸਾਚ ਭਲੇ ਵੀਚਾਰੇ ॥

saadhik saach bhale veechaare ||

The seekers of Truth and goodness contemplate You.

ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਸੋਈ ਜਿਣਿ ਜਾਸੀ ਆਪੇ ਸਾਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਦਾ ॥੧੦॥

ma(n)ne naau soiee jin jaasee aape saach dhiraRaidhaa ||10||

Whoever believes in the Name, wins; He Himself implants Truth within. ||10||

ਪਲੈ ਸਾਚੁ ਸਚੇ ਸਚਿਆਰਾ ॥

palai saach sache sachiaaraa ||

The Truest of the True has the Truth is His lap.

ਸਾਚੇ ਭਾਵੈ ਸਬਦੁ ਪਿਆਰਾ ॥

saache bhaavai sabadh piaaraa ||

The True Lord is pleased with those who love the Shabad.

ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਸਾਚੁ ਕਲਾ ਧਰਿ ਥਾਪੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਪਤੀਆਇਦਾ ॥੧੧॥

tirabhavan saach kalaa dhar thaapee saache hee pateeaaidhaa ||11||

Exerting His power, the Lord has established Truth throughout the three worlds; with Truth He is pleased. ||11||

ਵਡਾ ਵਡਾ ਆਖੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥

vaddaa vaddaa aakhai sabh koiee ||

Everyone calls Him the greatest of the great.

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸੋਝੀ ਕਿਨੈ ਨ ਹੋਈ ॥

gur bin sojhee kinai na hoiee ||

Without the Guru, no one understands Him.

ਸਾਚਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਸਾਚੇ ਭਾਏ ਨਾ ਵੀਛੁੜਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੨॥

saach milai so saache bhaae naa veechhuR dhukh paidhaa ||12||

The True Lord is pleased with those who merge in Truth; they are not separated again, and they do not suffer. ||12||

ਧੁਰਹੁ ਵਿਛੁੰਨੇ ਧਾਹੀ ਰੁੰਨੇ ॥

dhurahu vichhu(n)ne dhaahee ru(n)ne ||

Separated from the Primal Lord, they loudly weep and wail.

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਮੁਹਲਤਿ ਪੁੰਨੇ ॥

mar mar janameh muhalat pu(n)ne ||

They die and die, only to be reborn, when their time has passed.

ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਮੇਲਿ ਨ ਪਛੋਤਾਇਦਾ ॥੧੩॥

jis bakhase tis dhe vaddiaaiee mel na pachhotaidhaa ||13||

He blesses those whom He forgives with glorious greatness; united with Him, they do not regret or repent. ||13 |

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ॥

aape karataa aape bhugataa ||

| He Himself is the Creator, and He Himself is the Enjoyer.

ਆਪੇ ਤ੍ਰਿਪਤਾ ਆਪੇ ਮੁਕਤਾ ॥

aape tirapataa aape mukataa ||

He Himself is satisfied, and He Himself is liberated.

ਆਪੇ ਮੁਕਤਿ ਦਾਨੁ ਮੁਕਤੀਸਰੁ ਮਮਤਾ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਦਾ ॥੧੪॥

aape mukat dhaan mukateesar mamataa moh chukaidhaa ||14||

The Lord of liberation Himself grants liberation; He eradicates possessiveness and attachment. ||14||

ਦਾਨਾ ਕੈ ਸਿਰਿ ਦਾਨੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥

dhaanaa kai sir dhaan veechaaraa ||

I consider Your gifts to be the most wonderful gifts.

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਅਪਾਰਾ ॥

karan kaaran samarath apaaraa ||

You are the Cause of causes, Almighty Infinite Lord.

ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਕੀਤਾ ਅਪਣਾ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਰਾਇਦਾ ॥੧੫॥

kar kar vekhai keetaa apanaa karanee kaar karaidhaa ||15||

Creating the creation, You gaze upon what You have created; You cause all to do their deeds. ||15||

ਸੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਾਚੇ ਭਾਵਹਿ ॥

se gun gaaveh saache bhaaveh ||

They alone sing Your Glorious Praises, who are pleasing to You, O True Lord.

ਤੁਝ ਤੇ ਉਪਜਹਿ ਤੁਝ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵਹਿ ॥

tujh te upajeh tujh maeh samaaveh ||

They issue forth from You, and merge again into You.

ਨਾਨਕੁ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਮਿਲਿ ਸਾਚੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥੨॥੧੪॥

naanak saach kahai bena(n)tee mil saache sukh paidhaa ||16||2||14||

Nanak offers this true prayer; meeting with the True Lord, peace is obtained. ||16||2||14||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa pehilaa ||

Maaroo, First Mehla:

ਅਰਬਦ ਨਰਬਦ ਧੁੰਧੂਕਾਰਾ ॥

arabadh narabadh dhu(n)dhookaaraa ||

For endless eons, there was only utter darkness.

ਧਰਣਿ ਨ ਗਗਨਾ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥

dharan na gaganaa hukam apaaraa ||

There was no earth or sky; there was only the infinite Command of His Hukam.

ਨਾ ਦਿਨੁ ਰੈਨਿ ਨ ਚੰਦੁ ਨ ਸੂਰਜੁ ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇਦਾ ॥੧॥

naa dhin rain na cha(n)dh na sooraj su(n)n samaadh lagaidhaa ||1||

There was no day or night, no moon or sun; God sat in primal, profound Samaadhi. ||1||

ਖਾਣੀ ਨ ਬਾਣੀ ਪਉਣ ਨ ਪਾਣੀ ॥

khaanee na baanee paun na paanee ||

There were no sources of creation or powers of speech, no air or water.

ਓਪਤਿ ਖਪਤਿ ਨ ਆਵਣ ਜਾਣੀ ॥

opat khapat na aavan jaanee ||

There was no creation or destruction, no coming or going.

ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਸਪਤ ਨਹੀ ਸਾਗਰ ਨਦੀ ਨ ਨੀਰੁ ਵਹਾਇਦਾ ॥੨॥

kha(n)dd pataal sapat nahee saagar nadhee na neer vahaidhaa ||2||

There were no continents, nether regions, seven seas, rivers or flowing water. ||2||

ਨਾ ਤਦਿ ਸੁਰਗੁ ਮਛੁ ਪਇਆਲਾ ॥

naa tadh surag machh piaalaa ||

There were no heavenly realms, earth or nether regions of the underworld.

ਦੋਜਕੁ ਭਿਸਤੁ ਨਹੀ ਖੈ ਕਾਲਾ ॥

dhojak bhisat nahee khai kaalaa ||

There was no heaven or hell, no death or time.

ਨਰਕੁ ਸੁਰਗੁ ਨਹੀ ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਨਾ ਕੋ ਆਇ ਨ ਜਾਇਦਾ ॥੩॥

narak surag nahee ja(n)man maranaa naa ko aai na jaidhaa ||3||

There was no hell or heaven, no birth or death, no coming or going in reincarnation. ||3||

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਨ ਕੋਈ ॥

brahamaa bisan mahes na koiee ||

There was no Brahma, Vishnu or Shiva.

ਅਵਰੁ ਨ ਦੀਸੈ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥

avar na dheesai eko soiee ||

No one was seen, except the One Lord.

ਨਾਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਹੀ ਜਾਤਿ ਨ ਜਨਮਾ ਨਾ ਕੋ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੪॥

naar purakh nahee jaat na janamaa naa ko dhukh sukh paidhaa ||4||

There was no female or male, no social class or caste of birth; no one experienced pain or pleasure. ||4||

ਨਾ ਤਦਿ ਜਤੀ ਸਤੀ ਬਨਵਾਸੀ ॥

naa tadh jatee satee banavaasee ||

There were no people of celibacy or charity; no one lived in the forests.

ਨਾ ਤਦਿ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਸੁਖਵਾਸੀ ॥

naa tadh sidh saadhik sukhavaasee ||

There were no Siddhas or seekers, no one living in peace.

ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਭੇਖੁ ਨ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋ ਨਾਥੁ ਕਹਾਇਦਾ ॥੫॥

jogee ja(n)gam bhekh na koiee naa ko naath kahaidhaa ||5||

There were no Yogis, no wandering pilgrims, no religious robes; no one called himself the master. ||5||

ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਨਾ ਬ੍ਰਤ ਪੂਜਾ ॥

jap tap sa(n)jam naa brat poojaa ||

There was no chanting or meditation, no self-discipline, fasting or worship.

ਨਾ ਕੋ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ਦੂਜਾ ॥

naa ko aakh vakhaanai dhoojaa ||

No one spoke or talked in duality.

ਆਪੇ ਆਪਿ ਉਪਾਇ ਵਿਗਸੈ ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੬॥

aape aap upai vigasai aape keemat paidhaa ||6||

He created Himself, and rejoiced; He evaluates Himself. ||6||

ਨਾ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮੁ ਤੁਲਸੀ ਮਾਲਾ ॥

naa such sa(n)jam tulasee maalaa ||

There was no purification, no self-restraint, no malas of basil seeds.

ਗੋਪੀ ਕਾਨੁ ਨ ਗਊ ਗੋੁਆਲਾ ॥

gopee kaan na guoo guoaalaa ||

There were no Gopis, no Krishna, no cows or cowherds.

ਤੰਤੁ ਮੰਤੁ ਪਾਖੰਡੁ ਨ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋ ਵੰਸੁ ਵਜਾਇਦਾ ॥੭॥

ta(n)t ma(n)t paakha(n)dd na koiee naa ko va(n)s vajaidhaa ||7||

There were no tantras, no mantras and no hypocrisy; no one played the flute. ||7||

ਕਰਮ ਧਰਮ ਨਹੀ ਮਾਇਆ ਮਾਖੀ ॥

karam dharam nahee maiaa maakhee ||

There was no karma, no Dharma, no buzzing fly of Maya.

ਜਾਤਿ ਜਨਮੁ ਨਹੀ ਦੀਸੈ ਆਖੀ ॥

jaat janam nahee dheesai aakhee ||

Social class and birth were not seen with any eyes.

ਮਮਤਾ ਜਾਲੁ ਕਾਲੁ ਨਹੀ ਮਾਥੈ ਨਾ ਕੋ ਕਿਸੈ ਧਿਆਇਦਾ ॥੮॥

mamataa jaal kaal nahee maathai naa ko kisai dhiaaidhaa ||8||

There was no noose of attachment, no death inscribed upon the forehead; no one meditated on anything. ||8||

ਨਿੰਦੁ ਬਿੰਦੁ ਨਹੀ ਜੀਉ ਨ ਜਿੰਦੋ ॥

ni(n)dh bi(n)dh nahee jeeau na ji(n)dho ||

There was no slander, no seed, no soul and no life.

ਨਾ ਤਦਿ ਗੋਰਖੁ ਨਾ ਮਾਛਿੰਦੋ ॥

naa tadh gorakh naa maachhi(n)dho ||

There was no Gorakh and no Maachhindra.

ਨਾ ਤਦਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕੁਲ ਓਪਤਿ ਨਾ ਕੋ ਗਣਤ ਗਣਾਇਦਾ ॥੯॥

naa tadh giaan dhiaan kul opat naa ko ganat ganaidhaa ||9||

There was no spiritual wisdom or meditation, no ancestry or creation, no reckoning of accounts. ||9||