ਮਾਰੂ

ਅੰਤਰਿ ਅਗਨਿ ਨ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਬੂਝੈ ਬਾਹਰਿ ਪੂਅਰ ਤਾਪੈ ॥

a(n)tar agan na gur bin boojhai baahar pooar taapai ||

Without the Guru, the fire within is not quenched; and outside, the fire still burns.

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵੀ ਕਿਉ ਕਰਿ ਚੀਨਸਿ ਆਪੈ ॥

gur sevaa bin bhagat na hovee kiau kar cheenas aapai ||

Without serving the Guru, there is no devotional worship. How can anyone, by himself, know the Lord?

ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਨਰਕ ਨਿਵਾਸੀ ਅੰਤਰਿ ਆਤਮ ਜਾਪੈ ॥

ni(n)dhaa kar kar narak nivaasee a(n)tar aatam jaapai ||

Slandering others, one lives in hell; within him is hazy darkness.

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਭਰਮਿ ਵਿਗੂਚਹਿ ਕਿਉ ਮਲੁ ਧੋਪੈ ਪਾਪੈ ॥੩॥

aThasaTh teerath bharam vigoocheh kiau mal dhopai paapai ||3||

Wandering to the eixty-eight sacred shrines of pilgrimage, he is ruined. How can the filth of sin be washed away? ||3||

ਛਾਣੀ ਖਾਕੁ ਬਿਭੂਤ ਚੜਾਈ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮਗੁ ਜੋਹੈ ॥

chhaanee khaak bibhoot chaRaiee maiaa kaa mag johai ||

He sifts through the dust, and applies ashes to his body, but he is searching for the path of Maya's wealth.

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੁ ਨ ਜਾਣੈ ਸਾਚੁ ਕਹੇ ਤੇ ਛੋਹੈ ॥

a(n)tar baahar ek na jaanai saach kahe te chhohai ||

Inwardly and outwardly, he does not know the One Lord; if someone tells him the Truth, he grows angry.

ਪਾਠੁ ਪੜੈ ਮੁਖਿ ਝੂਠੋ ਬੋਲੈ ਨਿਗੁਰੇ ਕੀ ਮਤਿ ਓਹੈ ॥

paaTh paRai mukh jhooTho bolai nigure kee mat ohai ||

He reads the scriptures, but tells lies; such is the intellect of one who has no guru.

ਨਾਮੁ ਨ ਜਪਈ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਉ ਸੋਹੈ ॥੪॥

naam na japiee kiau sukh paavai bin naavai kiau sohai ||4||

Without chanting the Naam, how can he find peace? Without the Name, how can he look good? ||4||

ਮੂੰਡੁ ਮੁਡਾਇ ਜਟਾ ਸਿਖ ਬਾਧੀ ਮੋਨਿ ਰਹੈ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥

moo(n)dd muddai jaTaa sikh baadhee mon rahai abhimaanaa ||

Some shave their heads, some keep their hair in matted tangles; some keep it in braids, while some keep silent, filled with egotistical pride.

ਮਨੂਆ ਡੋਲੈ ਦਹ ਦਿਸ ਧਾਵੈ ਬਿਨੁ ਰਤ ਆਤਮ ਗਿਆਨਾ ॥

manooaa ddolai dheh dhis dhaavai bin rat aatam giaanaa ||

Their minds waver and wander in ten directions, without loving devotion and enlightenment of the soul.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਛੋਡਿ ਮਹਾ ਬਿਖੁ ਪੀਵੈ ਮਾਇਆ ਕਾ ਦੇਵਾਨਾ ॥

a(n)mrit chhodd mahaa bikh peevai maiaa kaa dhevaanaa ||

They abandon the Ambrosial Nectar, and drink the deadly poison, driven mad by Maya.

ਕਿਰਤੁ ਨ ਮਿਟਈ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਪਸੂਆ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥੫॥

kirat na miTiee hukam na boojhai pasooaa maeh samaanaa ||5||

Past actions cannot be erased; without understanding the Hukam of the Lord's Command, they become beasts. ||5||

ਹਾਥ ਕਮੰਡਲੁ ਕਾਪੜੀਆ ਮਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਉਪਜੀ ਭਾਰੀ ॥

haath kama(n)ddal kaapaReeaa man tirasanaa upajee bhaaree ||

With bowl in hand, wearing his patched coat, great desires well up in his mind.

ਇਸਤ੍ਰੀ ਤਜਿ ਕਰਿ ਕਾਮਿ ਵਿਆਪਿਆ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਪਰ ਨਾਰੀ ॥

eisatree taj kar kaam viaapiaa chit laiaa par naaree ||

Abandoning his own wife, he is engrossed in sexual desire; his thoughts are on the wives of others.

ਸਿਖ ਕਰੇ ਕਰਿ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਲੰਪਟੁ ਹੈ ਬਾਜਾਰੀ ॥

sikh kare kar sabadh na cheenai la(n)paT hai baajaaree ||

He teaches and preaches, but does not contemplate the Shabad; he is bought and sold on the street.

ਅੰਤਰਿ ਬਿਖੁ ਬਾਹਰਿ ਨਿਭਰਾਤੀ ਤਾ ਜਮੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ॥੬॥

a(n)tar bikh baahar nibharaatee taa jam kare khuaaree ||6||

With poison within, he pretends to be free of doubt; he is ruined and humiliated by the Messenger of Death. ||6||

ਸੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥

so sa(n)niaasee jo satigur sevai vichahu aap gavaae ||

He alone is a Sannyaasi, who serves the True Guru, and removes his self-conceit from within.

ਛਾਦਨ ਭੋਜਨ ਕੀ ਆਸ ਨ ਕਰਈ ਅਚਿੰਤੁ ਮਿਲੈ ਸੋ ਪਾਏ ॥

chhaadhan bhojan kee aas na kariee achi(n)t milai so paae ||

He does not ask for clothes or food; without asking, he accepts whatever he receives.

ਬਕੈ ਨ ਬੋਲੈ ਖਿਮਾ ਧਨੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਤਾਮਸੁ ਨਾਮਿ ਜਲਾਏ ॥

bakai na bolai khimaa dhan sa(n)grahai taamas naam jalaae ||

He does not speak empty words; he gathers in the wealth of tolerance, and burns away his anger with the Naam.

ਧਨੁ ਗਿਰਹੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਜੋਗੀ ਜਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੭॥

dhan girahee sa(n)niaasee jogee j har charanee chit laae ||7||

Blessed is such a householder, Sannyaasi and Yogi, who focuses his consciousness on the Lord's feet. ||7||

ਆਸ ਨਿਰਾਸ ਰਹੈ ਸੰਨਿਆਸੀ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥

aas niraas rahai sa(n)niaasee ekas siau liv laae ||

Amidst hope, the Sannyaasi remains unmoved by hope; he remains lovingly focused on the One Lord.

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਤਾ ਸਾਤਿ ਆਵੈ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਏ ॥

har ras peevai taa saat aavai nij ghar taaRee laae ||

He drinks in the sublime essence of the Lord, and so finds peace and tranquility; in the home of his own being, he remains absorbed in the deep trance of meditation.

ਮਨੂਆ ਨ ਡੋਲੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਏ ॥

manooaa na ddolai gurmukh boojhai dhaavat varaj rahaae ||

His mind does not waver; as Gurmukh, he understands. He restrains it from wandering out.

ਗ੍ਰਿਹੁ ਸਰੀਰੁ ਗੁਰਮਤੀ ਖੋਜੇ ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਏ ॥੮॥

girahu sareer gurmatee khoje naam padhaarath paae ||8||

Following the Guru's Teachings, he searches the home of his body, and obtains the wealth of the Naam. ||8||

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਸਰੇਸਟ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥

brahamaa bisan mahes saresaT naam rate veechaaree ||

Brahma, Vishnu and Shiva are exalted, imbued with contemplative meditation on the Naam.

ਖਾਣੀ ਬਾਣੀ ਗਗਨ ਪਤਾਲੀ ਜੰਤਾ ਜੋਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥

khaanee baanee gagan pataalee ja(n)taa jot tumaaree ||

The sources of creation, speech, the heavens and the underworld, all beings and creatures, are infused with Your Light.

ਸਭਿ ਸੁਖ ਮੁਕਤਿ ਨਾਮ ਧੁਨਿ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰ ਧਾਰੀ ॥

sabh sukh mukat naam dhun baanee sach naam ur dhaaree ||

All comforts and liberation are found in the Naam, and the vibrations of the Guru's Bani; I have enshrined the True Name within my heart.

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹੀ ਛੂਟਸਿ ਨਾਨਕ ਸਾਚੀ ਤਰੁ ਤੂ ਤਾਰੀ ॥੯॥੭॥

naam binaa nahee chhooTas naanak saachee tar too taaree ||9||7||

Without the Naam, no one is saved; O Nanak, with the Truth, cross over to the other side. ||9||7||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥

maaroo mahalaa pehilaa ||

Maaroo, First Mehla:

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੰਜੋਗਿ ਉਪਾਏ ਰਕਤੁ ਬਿੰਦੁ ਮਿਲਿ ਪਿੰਡੁ ਕਰੇ ॥

maat pitaa sa(n)jog upaae rakat bi(n)dh mil pi(n)dd kare ||

Through the union of mother and father, the fetus is formed. The egg and sperm join together to make the body.

ਅੰਤਰਿ ਗਰਭ ਉਰਧਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਰੇ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ॥੧॥

a(n)tar garabh uradh liv laagee so prabh saare dhaat kare ||1||

Upside-down within the womb, it lovingly dwells on the Lord; God provides for it, and gives it nourishment there. ||1||

ਸੰਸਾਰੁ ਭਵਜਲੁ ਕਿਉ ਤਰੈ ॥

sa(n)saar bhavajal kiau tarai ||

How can he cross over the terrifying world-ocean?

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਈਐ ਅਫਰਿਓ ਭਾਰੁ ਅਫਾਰੁ ਟਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

gurmukh naam nira(n)jan paieeaai afario bhaar afaar Tarai ||1|| rahaau ||

The Gurmukh obtains the Immaculate Naam, the Name of the Lord; the unbearable load of sins is removed. ||1||Pause||

ਤੇ ਗੁਣ ਵਿਸਰਿ ਗਏ ਅਪਰਾਧੀ ਮੈ ਬਉਰਾ ਕਿਆ ਕਰਉ ਹਰੇ ॥

te gun visar ge aparaadhee mai bauraa kiaa karau hare ||

I have forgotten Your Virtues, Lord; I am insane - what can I do now?

ਤੂ ਦਾਤਾ ਦਇਆਲੁ ਸਭੈ ਸਿਰਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਦਾਤਿ ਸਮਾਰਿ ਕਰੇ ॥੨॥

too dhaataa dhiaal sabhai sir ahinis dhaat samaar kare ||2||

You are the Merciful Giver, above the heads of all. Day and night, You give gifts, and take care of all. ||2||

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਲੈ ਜਗਿ ਜਨਮਿਆ ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ਧਰੇ ॥

chaar padhaarath lai jag janamiaa siv sakatee ghar vaas dhare ||

One is born to achieve the four great objectives of life. The spirit has taken up its home in the material world.